L of CALM

دوست دارم که با سرو بلند بخوانمت

سروی بلند که قد علم کرده بود

قدی به وسعت آسمان

اسمانی پر از ستاره

پر از سیاهی

و البته یک خورشید روشن و زرد.

دوستش داشتم

عاشق بزرگی اش بودم

بزرگی روزح، بزرگی فکر، بزرگی عشق...

سروی که آرامشم بود

بهتر،

آرامشم را کامل می کرد

حال که نیستس آرامشم نیز بهم خورده

آرامشی که فقط من پاپی اش بودم

و تو از پایی های اصلی اش بودی

هنوز هم خود را ام آف کالم معرفی می کنم

و حتی اگر باید

اِلش کمتر خوانده شود

با عشق روی اِلش تاکید می کنم

دوستت دارم...هر کجا که باشی...حتی اگر دیگر نبینمت...